ايثارگري يا ايثارخواهي
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
از نظر قرآن، انسانی اگر کار نیکی انجام می دهد، پیش از آن که دیگران از آن سودی برند، خود شخص است که از این کارش بهره مند می شود؛ زیرا اگر خداوند کیفر کار بد را به همان میزان می دهد و از وفاق(نباء، آیه 28) و عدالت بیرون نمی رود و ذره ای ظلم روا نمی دارد.
اما اگر کسی کار نیکی انجام دهد این گونه نیست که به همان میزان پاداش بگیرد، بلکه پاداش مضاعف می گیرد که بخشی در دنیا و بخشی در آخرت است. آن کس که فقط گرایش به دنیا دارد پاداش کار خیرش را در دنیا می گیرد و خداوند به او طوری می دهد که در قیامت دیگر مدعی پاداش نشود. از این روست که کافرانی که کار خیر کردند در همین دنیا چنان بهره مند می شوند که آسایش
برای خداوند دو رحمت است که از آن به رحمت رحمانی و رحمت رحیمی یاد می شود؛ رحمت رحمانی هم عام و فراگیر است و همه چیز را در بر گرفته است: رَحْمَتی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ.(اعراف، آیه 156)? و هم رحمت مطلقی است که مقابلی ندارد. پس در مقابل رحمت رحمانی چیزی به نام غضب الهی نیست؛ زیرا این رحمت رحمانی همه جا پر کرده و جایی برای غضب نمی گذارد. پس رحمت رحمانی مقابل ندارد؛ این رحمانی که گفته می شود هماننند الله اسم خاص الهی و موصوف است:قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَیًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى ؛ بگو خدا را بخوانید یا رحمان را بخوانید هر کدام را بخوانید براى او نامهاى ن
از نظر قرآن، عوالم یا همان نشئات در امتداد یک دیگر نیستند؛ نسبت میان آنها نسبت ظاهر و باطن است. پس النَّشْأَةَ الْأُخْرَى(نجم، آیه 47) یا النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ(عنکبوت، آیه 20) باطن و ملکوت همین النَّشْأَةَ الْأُولَى(واقعه، آیه 62) است.
بر این اساس، پرسیدن از زمان و وقت آمدن و رفتن این عوالم معنایی ندارد؛ زیرا : 1. آخرت باطن و ملکوت این ملک دنیا است؛ 2. ملکوت محیط بر ملک است؛ 3. هر چیزی در ملک رقیقه آن حقیقت ملکوتی است؛ 4. مرگ وقت بی زمانی است.
نتیچه این است که قیامت و بهشت به عنوان ملکوت همین ملک هم اکنون موجود است. اباصلت هروی می گوید: از امام رضا(ع) پرسیدیم: یا ابن رسول الله! بفرمایید که؛
از نظر قرآن هر چیزی دارای دو جنبه مُلکی و مَلکوتی است. مُلک هر چیزی جنبه خلقی و رقیقه آن چیز است که انسان با آن ظاهر سر و کار دارد. همین ظاهر ملکی چیزها به سبب آراستگی و زینت موجب می شود تا انسان به ژرفای آن توجه نیابد و به همان ظاهر بسنده کرده و قضاوت را بر پایه آن داشته باشد؛
اما ملکوت هر چیزی همان جنبه امری، حقیقی و باطنی چیزی است که اصطلاحا به آن جنبه «یلی الرب» گفته می شود.(انعام، آیات 82 و 83؛ المیزان، ج 8، ص 348) این جهت باطنی هر چیزی حقیقت آن چیز را نشان می دهد که جهت خدایی است. پس هر کسی به هر چیزی نظر دقیق داشته باشد، به طور طبیعی مثلا از فقر هویتی و وجودی آن آگاه می شود و می بیند ک
از نظر روایات اسلامی، ایران اسلامی شاخه شمالی ارتشی را شکل می دهد که تحت ولایت امام زمان(عج) به سمت بصره حرکت می کند تا نیروهای متجاوز سفیانی مرکب از همه شیاطین جن و انسی را در عراق عرب سرکوب کند؛
این در حالی است که شاخه جنوبی این ارتش آخرزمانی را یمنی هایی تشکیل می دهند که حکومت آنان به طور مستقیم تحت ولایت امام زمان(عج) شکل گرفته و بدنه اصلی ارتش آن حضرت(عج) را تشکیل می دهد.
به سخن دیگر، هماره از نظر آموزه های اسلامی شرایع گوناگون از آیین ابراهیمی(ع)، غرب آسیا و خاورمیانه مرکز جهان است و پیروزی حق و شکست باطل در این جا رقم می خورد. بنابراین، همه مناطق دیگر جهان به عنوان پیرامون این مرکز عمل
قرآن، کتابی شگفت و اعجازی است که هیچ را توان آن نرسد که مثل آن را بیاورد حتی اگر جنیان و انسان ها با هم گردآیند و یک دیگر را در این امر پشتیبانی کنند و یاری رسانند.(اسراء، آیه 88)
این کتاب با آن که قول ثقیل و سنگین و با وزانت است: در همان حال، بسیار آسان فهم است و سخت فهم نیست و به سادگی می توان هر کسی در هر سطحی از ادراک باشد مطالب آن را بفهمد هر چند که به اعماق و بطون آن راه نیابد، ولی همان مطالبی که درک می کند به همان میزان راهنمای او در مسیر هدایت است.
این کتاب هم چنین سدید و محکم و استوار است و سخن بی پایه و اساس نمی گوید و از سخافت در امان است. پس با آن که آسان یاب است استوار است و با آ
خداوند در آیات 17 و 18 سوره نجم می فرماید: ما زاغَ الْبَصَرُ وَ ما طَغی لَقَدْ رَأی؛ هر آینه بصر گرفتار زیغ و طغیان نشد. هر آینه دید...
زیغ به معنای کژی، انحراف، خم شدن، خستگی، دو رنگی متضاد مانند سیاهی و سفیدی زاغ، موجب شک به سبب اختلاف و تضاد به کار رفته است.
طغیان به معنای صدای بلند شغال، صدای
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
انسان دارای دو قوه علمی و عملی است. انسان عاقل کسی است که قوه عقل خویش را به کار می گیرد و به دور از وهم و خیال بر اساس تعقل به تفکر می پردازد و جزم اندیشه ای نسبت به مساله و موضوعی پیدا می کند. سپس بر اساس عقل عملی آن چه را به جزم به دست آورده در مقام عمل با عزم آن را انجام می دهد و تردید در عمل ر
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
در آیات قرآنی از دو نوع غشاوه یاد می شود: 1. نورانی ؛ 2. ظلمانی.
غشوه همان پوشش است. غشاوه پرده ای است که بر چیزی می افتد؛ مانند پرده ای که بر چشم می افتد(جاثیه، آیه 23؛ بقره، آیه 7). در فرهنگ عربی به پوشش شب، سرپوش، کوری و پرده آن، بیهوش شدن که پرده ای بر ادراک آدمی است، حالت غشی و غشاوه می گویند.
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
انسان باید یا خود را در محضر خدا ببیند و او را مخاطب به خطاب حضور کند و در مقام شهود با او سخن گوید و اعمال و رفتار داشته باشد، یا آن که ذاکر خدا باشد و هماره خدا را به یاد داشته باشد تا گرفتار غفلت نشود.
انسان نمازگزار همان آغاز نماز با حمد الهی احساس حضور و شهود ندارد از این روست که با شکل مغایب
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
برخی از انسان ها خود را زرنگ و کیس می دانند، و بیش از اندازه پیچیده فکر و عمل می کنند. از قدیم گفته اند: سخت می گیرد جهان بر مردمان سخت کوش. این افراد به دلیل آن که خیلی به خود و توانمندی های خویش باور دارند، دنبال مکر و چاره جویی می روند و کید می ورزند تا با کم ترین هزینه بیش ترین سود را ببرند؛ ام
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
دنیا دار الاسباب است. از این رو، خدا همه امور هستی را از طریق مدبرات و مقسمات و مانند آن ها انجام می دهد(ذاریات، آیات 1 تا 4)، بی آن که تفویض و واگذاری داشته باشد. امام صادق(ع) می فرماید: أبَى اللّهُ أن یُجرِیَ الأشیاءَ إلاّ بِأسبابٍ، فَجَعَلَ لِکُلِّ شَیءٍ سَبَبا؛ خداوند ابا دارد که چیزها جز از طر
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
از نظر قرآن، خدا موجودی نادیدنی است و آن چه ما از خدا درک می کنیم به بصیرت عقلانی و برهانی است. خداوند می فرماید: لَا تُدْرِکُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ قَدْ جَاءَکُمْ بَصَائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِیَ فَعَلَیْهَا وَمَ
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
در بیان فرق اساسی میان ضلالت و غوایت گفته اند: ضالّ آن کسی است که راه نمیداند، غاوی آن کسی است که هدف و غایت ندارد.
کاری که شیطان در نظر دارد با انسان بکند هم ایجاد ضلالت است و هم ایجاد غوایت. او می خواهد انسان هم گمراه شود و قدرت تشخیص راه از چاه را نداشته باشد و هم هدف و غایت را از او بگیرد و او
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
خدا در قرآن به این نکته توجه می دهد که بسیاری از مردم تفسیرهای نادرست و ناروایی از حقایق ارایه می دهند. همین تفسیرهای ناروا موجب می شود تا به جایی بازسازی رفتار و کردار و اصلاح وضعیت در همان گمراهی حرکت کنند و به اصلاح امور و افکار و رفتار خویش نپردازند.
انسان ها از سوی توقع دارند که خداوند فرشتگان
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
در باره ماموریت جبرئیل در هنگام نزول بر پیامبر(ص) با توجه داشت که ایشان هرگز به پیامبر(ص) تعلیم ندادند، بلکه تنها ماموریتی که داشتند، ابلاغ زمان قرائت و تلاوت آیاتی است که پیامبر(ص) مستقیم(شوری، آیه 51) از خداوند از مقام «لَدَیْنَا لَعَلِیٌّ حَکِیمٌ» به انزال دفعی تلقی کرده است.(زخرف، آیه 4) چنان ک
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
در میان غیر معصوم کسانی هستند که به مراتب عالی راه یافتند. از جمله کسانی که در مسیر کمالی به مقام استغراق فی الله رسیده اند، حضرت سکینه بنت الحسین(ع) است. در روایت است وقتی حسن مثنی فرزند امام حسن مجتبی(ع) خواست داماد امام حسین(ع) بشود، نزد آن حضرت (ع) رفت. آن حضرت (ع) فرمود: با سکینه نمی توانی ازد
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
از نظر قرآن، نظام جاهلی، نظامی با دو ویژگی اساسی در علم و عمل است:
از نظر علمی و عقل نظری به جای آن که عقل و تفکر برهانی بر نظام اندیشه ای حاکم باشد، خیال و وهم بر اندیشه حاکم است و در عقل عملی نیز تابع ظن و گمان یا حدس و خرص است. بر این اساس، جامعه جاهلی یک جامعه بر بنیاد جهالت بی خردی و دور از تع
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
قرآن همانند دیگر صنایع و آفریده های الهی ظاهر و باطنی دارد. این باطن قرآن ملکوت آن است که هر کسی به آن راه ندارد مگر آن که خداوند آن ملکوت را به او ارایه دهد ، همان طوری که باید ملکوت آسمان و زمین را خداوند به کسی ارایه دهد و به رویت او برساند تا او آن ملکوت را ببیند.
البته از همه مردم خواسته شده ت
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
ضرب المثلی معروف می گوید: «فلان لا یَعرفُ هِرَّهُ مِن بِرّهِ ؛ فلانی هِرّ از بِرّ تشخیص نمی دهد. « شیخ طبرسی در مجمع البیان سه وجه برای ان بیان کرده است.
لا یعرف السنور من الفاره؛ هر و بر نام دو حیوان است؛ هرّ همان گربه و برّ موش است که از نظر تعداد زیاد است؛ یعنی کسی است که بین موش و گربه ف
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
از نظر قرآن، تحولات اجتماعی هر چند مرتبط با نفس انسانی رخ می نماید: اللَّهَ لَا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ؛ خدا در امور قومی تغییر نمی دهد تا زمانی که آنان در نفوس خودشان تغییر دهند.(رعد، آیه 11)
اما در همین آیه بیان شده است که این تغییرات اجتماعی زمانی شکل می گیرد
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
انسان در دنیا زندگی می کند و زندگی دنیا چیزی جز لهو و لعب نیست: إِنَّمَا الْحَیَاةُ الدُّنْیَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ(محمد، آیه 36؛ بقره، آیه 178؛ عنکبوت، آیه 64) البته در یک تقسیم تفصیلی به پنج قسم تقسیم می شود؛ چرا که زینت و تفاخر و تکاثر در مال و فرزند نیز به همین دو اصل لهو و لعب باز می گردد.(حدید، آی
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
از نظر قرآن، همه هستی بر اساس سنت ها و قوانین حاکم بر جان و جامعه و جهان با حکمت و فلسفه خلقت مدیریت می شود. بنابراین، هیچ برگی بی اذن و حکمت الهی نمی روید و نمی افتد. بر همین اساس، به حکمت الهی کسی از دارایی کم تر یا بیش تر برخوردار می شود که از جمله آن ها آزمون ها است. خدا به مومنان کم تر می دهد
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
اگر انقلاب اسلامی ایران رخ نمی داد محال بود که ایران از نظر فرهنگی - اجتماعی به جایگاهی برسد که امروز در آن قرار دارد. روحانیون به عنوان شریان فراگیر در همه مناطق ایران حتی ده کوره ها حضور داشتند و تغییرات فرهنگی اجتماعی را به سرعت به همه جا ایران بسط دادند و تغییرات شگرفی را رقم زدند؛ زیرا مردم ای
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
خدا در آیات قرآنی، انسان را فقیر و خدا را غنی دانسته و فرموده است: یَا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمِیدُ ؛ اى مردم شما به خدا نیازمند و فقیر هستید و خداست که بى نیاز ستوده است. (فاطر، آیه 15)
فقیر کسی است که نیازمند و محتاج است؛ زیرا ستون فق
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
فرح یا شادی شدید هیجانی، حالتی هیجانی شدید از شادی است که گاه از آن به بدمستی نیز تعبیر می کنند؛ زیرا هیجانات شدید در بیش تر موارد انسان را از حالت عادی خارج می کند و تعادلی رفتاری را به هم می زند و در شکل رقص و هیاهو و عربده کشی خودنمایی می کند.
از نظر قرآن، حالت هیجانی شدید فرح و شادی می تواند در
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
همان طوری که کتاب الله و وجود معصوم(ع) موجب تالیف قلوب مومنان و انسجام اجتماعی است، چنان که خداوند می فرماید: وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعًا وَلَا تَفَرَّقُوا وَاذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
هر انسانی در گروی اعمال خودش است. بنابراین، اعمال آدمی همانند وزر، وبال گردن اوست. خداوند می فرماید: کُلُّ امْرِئٍ بِما کَسَبَ رَهینٌ؛ هر کسی در گِرو و رهن کسب خودش است.(طور، آیه 21)
رهن در لغت به معنای چیز ثابتی است که انسان به عنوان گرو می گذارد تا چیزی را به عنوان قرض و وام بگیرد. پس انسان مرهون
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی
انسان نسبت به اعضا و قوای خود مسئول است و باید پاسخگو باشد. از این روست که درباره چگونگی استفاده از توانایی شنیدن و دیدن پرسش می شود که این ها را چگونه مورد استفاده و بهره برداری قرار داده اید؟
اما مساله بسیار مهم تر آن است که از انسان درباره حقیقت وجودی اش نیز سوال می شود که با خودت چه کرده اید؟ خ
برچسب:
نویسنده: باربد احمدی